ตอนที่ 4
ยากที่จะลืม
22 ตุลาคม 2569
ภายในห้องที่ถูกตกแต่งไว้อย่างหรูหรา ไฟที่เปิดเอาไว้สว่างจ้า ทำให้มองเห็นร่างของชายหญิงที่นอนเคียงคู่อยู่บนเตียงขนาดคิงไซซ์ได้อย่างชัดเจน เนื้อตัวของพวกเขาทั้งสองเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ปราศจากเสื้อผ้าอาภรณ์ มีเพียงแค่ผ้าห่มผืนเล็กที่คลุมกายเขาและเธอเอาไว้
หญิงสาวค่อยๆ ขยับเปลือกตาขึ้นอย่างช้าๆ เธอมองไปที่เพดานของห้องแล้วนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา เนื้อตัวของเธอบอบช้ำไปหมด ฮันน่าค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง แล้วหย่อนเท้าลงไปที่พื้น เธอแทบจะไม่มีแรงหยัดยืน ขาของเธอทั้งสองข้างสั่นพับๆ ก่อนที่ร่างอรชรจะทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอย่างน่าสมเพช น้ำตาใสๆ ค่อยๆ ไหลรินออกมาจากดวงตากลมโต มันไหลอาบแก้มสองข้าง ราวกับสายฝนพรำก็ไม่ปาน เธอมองไปที่ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคมคาย เขาคงเป็นที่หมายตาของผู้หญิงหลายคน แต่สำหรับเธอแล้วเขาคืออสุรกายที่พรากพรหมจรรย์ไปจากเธอ
"ฮึก...ฮื้อ!! " ฮันน่านั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา จนตัวสั่นเทา เธอพยายามเอามืออุดปากเอาไว้เพื่อไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมา เพราะกลัวว่าอีธานจะได้ยิน ก่อนจะค่อยๆ หยิบชุดที่พื้นมาสวมใส่อย่างทุลักทุเล ขณะที่เธอกำลังจะเดินออกไปจากห้อง หญิงสาวได้เหลือบไปเห็นเช็คที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง