ความเชื่อใจ

"ถ้าวันหนึ่งคุณมีใครเข้ามาในชีวิต และถ้าเธอตรงกับสเปกที่ต้องการ คุณยังจะเก็บฉันไว้อยู่ไหม" ฮันน่าไม่รู้ว่าตัวเองตั้งคำถามโง่ๆ แบบนั้นออกไปได้ยังไง อุตส่าห์เก๊กทำเป็นไม่สนใจเขาตั้งหลายวัน สุดท้ายก็ยอมจำนนให้กับหัวใจตัวเองจนได้

"ไม่มีผู้หญิงคนไหนสำคัญสำหรับผมเท่ากับคุณกับลูกหรอกนะครับฮันน่า ผมบอกคุณกี่ครั้งแล้ว ท่องจำให้ขึ้นใจเลยนะครับคนดี ผู้ชายคนนี้ที่ชื่ออีธานจะไม่มีวันนอกกายนอกใจคุณเด็ดขาดผมขอสัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย"

"ภาพนี้ละ หมายความว่ายังไง เขาแชร์กันให้ว่อน และที่สำคัญภาพนี้ตุลาเป็นคนส่งมาให้ฉัน คุณอย่าหวังว่าจะได้รับโอกาสจากตุลา ลูกไม่มีวันอภัยให้คุณแน่ ไม่มีวันยอมรับในตัวคุณ เพราะถ้าคุณทำตัวแย่ๆ แบบนี้ จะให้ตุลาศรัทธาได้ยังไง" ฮันน่าส่งสมาร์ตโฟนให้กับอีธานได้ดูภาพชัดๆ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มสองข้าง

เมื่อภาพนั้นมันฟ้องว่าเขากำลังจูบกับมุกมายาอย่างดูดดื่ม ในลิฟต์ แถมยังแกะกระดุมเสื้อออกอีกด้วย และตอนที่ขึ้นมาบนห้องเขาก็ไม่ได้สวมเสื้อ ร่างกายท่อนบนของอีธานนั้นเปลือยเปล่า ไม่รู้ว่าไปถึงไหนต่อไหนกับมุกมายามาแล้ว

"ที่รักคุณกำลังเข้าใจผิด ผมไม่เคยมีอะไรเกินเลยกับมุกมายา ภาพที่คุณเห็นมันก็เป็นเพียงแค่มุมกล้องเท่านั้น คุณเชื่อใจผมนะฮันน่า" เสียงทุ้มของชายหนุ่มกระซิบลงไปที่ข้างหูของหญิงสาว แฝงไปด้วยความจริงจังตั้งมั่นและเด็ดเดี่ยว เหมือนกับว่าเขาจะไม่ยอมให้สิ่งใด มาสั่นคลอนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับภรรยาได้ "มุมกล้องอะไรชัดเจนขนาดนั้น เด็กอมมือยังดูออกเลย คุณไม่

ต้องมาโกหกหน้าตายฉันไม่อินกับคำพูดของคุณแล้ว ฉันรู้จักสันดานของคุณดี" น้ำเสียงของฮันน่าฟังดูเย็นชาและแข็งกระด้างไม่เข้ากับใบหน้าหวานของเธอเลยสักนิด เมื่อความโกรธที่มีกำลังทำให้หญิงสาวกลายเป็นคนไร้เหตุผล บวกกับภาพนั้นช่างบาดตาบาดใจ จึงทำให้เธอไม่อยากเชื่อใจอีธานอีกแล้ว

"หยุดร้องไห้ก่อน ไหนดูซิตาบวมหมดแล้ว" เสียงทุ้มที่อ่อนโยนพูดกล่อมภรรยาออกมาด้วยความแผ่วเบาดุจน้ำใสไหลเอื่อยในลำธาร อีธานหมุนตัวเข้าไปหาฮันน่า เพื่อให้เธอได้หันมาเผชิญหน้ากับเขา ชายหนุ่มค่อยๆ คุกเข่าลงไป พร้อมกับกุมมือของภรรยาเอาไว้ แล้วปาดน้ำตาออกจากแก้มนวลอย่างเบามือ