ตอนที่ 12
บทที่ 12
6 ตุลาคม 2569
ไม่ผิวเผินหรอกเหรอ สามารถชอบคนอย่างซูฮว่าเยวี่ยได้ จะมีความลึกซึ้งอะไรได้ล่ะ?
ซูโม่หว่านบ่นอุบอิบอยู่ในใจ แต่บนปากกลับกล่าวสรรเสริญเยินยอด้วยความประจบไม่หยุดหย่อนว่า "ท่านอ๋องเพคะ ท่านย่อมไม่ใช่คนมองอะไรผิวเผินแน่นอนอยู่แล้วเพคะ แต่แม่นางเสิ่นไม่เพียงแต่รูปโฉมงดงามเหนือผู้อื่นเท่านั้น กระทั่งความรู้ความสามารถก็ยังเป็นเลิศอีกด้วย ความสง่างามและความอ่อนโยนก็เป็นที่เลื่องลือ เป็นบุรุษก็จะต้องถูกดึงดูด เป็นหญิงสาวก็จะต้องรู้สึกละอายใจที่ตนสู้ไม่ได้เพคะ”
มู่หรงจิ่งกวาดตามองนางแวบหนึ่ง ราวกับกำลังตัดสินว่าคำพูดของนางเป็นความจริงหรือไม่ ท้ายที่สุดมุมปากก็โค้งขึ้น
หญิงสาวผู้นี้ยังนับว่าประมาณตนได้อยู่บ้าง!
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เปิ่นหวางก็จะไม่ถือสาหาความเรื่องการหนีการแต่งงานก็แล้วกัน”
เขากวาดนัยน์ตาหงส์ยาวเรียวมองแวบหนึ่ง จากนั้นกล่าวอย่างราบเรียบว่า "คืนนี้ ไปปรนนิบัติบรรทมที่ตำหนักเฟิงหัว"
ปรนนิบัติบรรทม?
ซูโม่หว่านรู้สึกว่ามีเสียงฟ้าผ่าดังอยู่ข้างหู ยืนอึ้งอ้าปากค้างอยู่กับที่
มีอะไรผิดพลาดรึเปล่า ให้เธอไปปรนนิบัติบรรทม?! ดูจากลักษณะท่าทางของมู่หรงจิ่งแล้วก็ไม่เหมือนเมาเลยนี่นา เสิ่นมู่เยวี่ยยังนั่งรอเขาที่ห้องหออยู่เลยมั้ง? ให้เสิ่นมู่เยวี่ยรู้เข้าไม่แคล้วจะต้องมา 'เยี่ยมเยีอน' เธอที่นี่ทุกวันแน่!
เมื่อเห็นว่านางไม่กล่าวอะไร นัยน์ตาหงส์ของมู่หรงจิ่งก็กะพริบเล็กน้อย เป็นหญิงสาวที่ปากอย่างใจอย่าง ปากก็บอกว่าไม่คู่ควรกับเขา แต่พอให้ปรนนิบัติบรรทมกลับแช่มชื่นยิ่งนัก!
"รีบไปอาบน้ำเถิด"
มุมปากของมู่หรงจิ่งโค้งขึ้นเป็นองศารอยยิ้มเยาะ พลันหมุนรถเข็น ก็จะจากไป
ซูโม่หว่านรีบตะโกนเสียงดังว่า "ท่านอ๋อง รอ รอเดี๋ยวเพคะ! "
รถเข็นที่กำลังเคลื่อนไปข้างหน้าของมู่หรงจิ่งหยุดชะงัก หันศีรษะไปครึ่งหนึ่ง แววตาเย็นยะเยือก "ยังมีปัญหาอันใดอีก? ไม่รู้ว่าตำหนักเฟิงหัวอยู่ที่ใด? ชิงเหอจะนำทางเจ้าเอง"
พูดจบก็กางแขนเสื้อออก พริบตาเดียวทั้งคนและรถเข็นก็ข้ามธรณีประตูที่สูงเกือบหกชุ่นออกไป
ซูโม่หว่านมองตามหลังคนที่ใช้อำนาจบาตรใหญ่ตัดสินใจเองโดยพลการที่ไกลออกไป พยายามพ่นคำพูดในลำคอออกมาอย่างยากลำบาก "อย่า อย่ามาทำอะไรฉาบฉวยแบบนี้สิ! "
ทันทีที่ออกมาจากตำหนักหวงเฟิง มู่หรงจิ่งก็เห็นเฟิงเยวี่ยและชิงเหอ สองคนยืนมองหน้ากันอย่างเงียบๆ อยู่ด้านนอกประตูตำหนัก เขามองชิงเหอแวบหนึ่ง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาไร้คลื่นลมว่า "จากนี้ไปเจ้าก็ติดตามรับใช้อยู่ข้างกายพระชายารองซู อีกเดี๋ยวหยินซวงก็จะมาเช่นกัน ดูแลคนให้ดี”