เด็กดื้อ | 11

@คลับ

ฉันนั่งรถมาที่คลับกับคุณป๋าเพราะถูกบังคับ ทั้งที่ความจริงไม่อยากจะนั่งมาด้วยเลยสักนิด วันนี้ฉันกับฟาร์นมาดื่มกันแค่สองคน

“ทำไมวันนี้ถึงชวนมาดื่มที่นี่ ปกติไม่ชอบมาดื่มที่คลับของอาหิรัญ ?” ฟาร์นถามอย่างแปลกใจ

ใช่! ฉันไม่ชอบมาที่คลับของคุณป๋า ถึงแม้จะเป็นคลับชื่อดังแต่มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันอยากจะมาเลยสักนิด ถ้าไม่โดนบังคับคงไม่ได้เห็นฉันที่นี่แน่ๆ

“อยากเปลี่ยนที่ดื่มมั้ง” ฉันตอบปัดๆ ไปเพราะไม่อยากถูกจี้ถามอะไรมาก

“เมล คือไปโดนอะไรมา ?” ฟาร์นเพ่งมองมาที่คอของฉัน ในขณะที่ฉันกำลังยกเหล้าขึ้นดื่ม

“ปะ เปล่ามดกัดน่ะ” ฉันรีบเอาผมปิดรอยแดงไว้ จริงๆ ฉันเอาผมปิดไว้ตลอดแต่ดันเผลอลืมปัดผมไปอีกข้าง

มันคือรอยแดงที่ตอกย้ำถึงความผิดพลาดของฉัน และฉันก็อยากให้มันหายไปเร็วๆ ไม่อยากคิดถึงว่าใครคือเจ้าของรอยนี้

“ถ้าเธอมีแฟนฉันคงคิดว่านี่คือรอยคริส” ฟาร์นพูดก่อนจะเหลือบตามองไปที่ทางซ้ายของตัวเอง “ดูสิว่าฉันเจอใคร”

ฟาร์นยกยิ้มมุมปากก่อนจะทำท่าให้ฉันมองไปทางด้านซ้าย

“...ฮาน่า!” ฉันสบถชื่อนังนี่ออกมาอยากไม่ชอบใจเท่าไหร่ คิดว่าจะไม่เจอกับมันอีกแล้วแท้ๆ เชียว แต่กลับต้องมาเจอในสถานที่แบบนี้ แต่เหมือนว่ามันก็จะมองเห็นฉันแล้วเหมือนกัน

“ย้ายโต๊ะมั้ย ถ้ามีเรื่องเดี๋ยวก็ถูกอาหิรัญดุอีก” ฟาร์นเสนอความคิด “อื้ม ก็ดีย้ายไปที่โซนวีไอพีแล้วกัน”

“มากับลูกเจ้าของคลับนี่แม่งดีจริงๆ”

“พูดเหมือนนายไม่ใช่ลูกเจ้าของคลับอย่างนั้นแหละ ส่วนฉันเป็นแค่ลูกเลี้ยง”

ฟาร์นไหวไหล่ให้ฉันก่อนจะยกมือขึ้นมาเรียกเด็กเสริฟให้มาย้ายโต๊ะให้ จริงๆ ที่ฉันไม่ได้ขึ้นไปนั่งที่โซนวีไอพีตั้งแต่แรกก็เพราะว่าคุณป๋าอยู่โซนนั้น

“ไงจ้ะเพื่อนรัก ^_^” ในระหว่างที่ฉันกำลังยืนรอให้เด็กเสริฟย้ายโต๊ะให้ ฮาน่านางก็เดินมาทักทายด้วยคำพูดที่มองมาจากดาวอังคารก็รู้ว่าต่อแหล

“ใครเพื่อนแก” แน่นอนว่าฉันไม่อินกับการตอแหลหน้าด้าน จึงตอกกลับไปตรงๆ ตามที่ตัวเองรู้สึก

“อ๋อ! ลืมไปแกมันชั้นต่ำ ไม่เหมาะที่จะเป็นเพื่อนฉันหรอก ยัยเด็กเหลือขอ”

คำพูดของฮาน่าทำให้ฉันกำหมัดแน่นพยายามระงับอารมณ์โกรธเอาไว้ ทั้งที่รู้ตัวเองดีว่าฉันเองเป็นคนที่ความอดทนต่ำมากขนาดไหน

“ฮาน่า หยุดหาเรื่องเมลสักทีเหอะว่า” ฟาร์นออกหน้าเถียงแทนฉัน