บทที่ 837 ธัญญ่า “ไม่เป็นอะไร”

“ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเอริกมีแฟนแล้ว ถึงว่าทำไมไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเธอสองคนทั้ง ๆ ที่อาศัยอยู่ด้วยกันมาตั้งนาน การที่เขามีแฟนแล้วทำให้ทุกอย่างกระจ่างมาก… ไม่เป็นไรนะ ยังมีผู้ชายดี ๆ อีกตั้งเยอะ หาคนใหม่กันดีกว่า”

ธัญญ่าหายใจเข้าลึก ๆ และบังคับให้ตัวเองสงบสติอารมณ์ “ไม่เป็นไร หนูแค่ตกใจ แล้วก็รู้สึกหน้าแตกเล็กน้อย… อีกอย่าง วิกกี้หน้าตาดีกว่าหนูมาก หุ่นของหล่อนก็ดีกว่าหนู แถมยังใช้กระเป๋าใบละเป็นพัน ๆ ดอลลาร์อีก หนูเทียบหล่อนไม่ได้เลย”

“เธอก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะ” ทิฟฟานี่ปฏิเสธทันที “เธอแค่ยังไม่ได้เจอคนที่ใช่ เธอหมายความว่าอะไร ‘เทียบไม่ได้’? เลิกคิดไปเองได้แล้ว ถ้าเธอรู้สึกอึดอัด บางทีเธอควรจะกลับบ้านก่อนนะ ฉันผิดเองที่ลากเธอออกมา”

ธัญญ่าหันหน้ามาจ้องทิฟฟานี่ ถูกต้อง ธัญญ่าไม่เข้าพวก เธอควรจะกลับ อย่างไรก็ตาม เธอปฏิเสธ เธอจะหดหางอย่างหมาขี้ขลาดและวิ่งหนีทำไม? ธัญญ่ายิ้ม “ไม่เป็นไร คิดซะว่าหนูไม่เคยคิดแบบนั้นมาก่อน”

ทิฟฟานี่แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นธัญญ่ายิ้ม “ฉันดีใจที่เธอไม่ได้เป็นอะไร ฉันกลัวว่าเธอจะรู้สึกหน้าแตกมาก ไปช้อปปิ้งต่อกันเถอะ”

สองสาวกลับไปพบกับแจ็คสัน เอริก และวิกกี้อีกครั้ง วิกกี้กำลังช่วยเลือกของขวัญ แน่นอนว่าชุดเด็กทารกแบรนด์ดัง ของเล่น ของใช้เด็กสุดหรูต้องมาก่อน วิกกี้เดินเลือกของไปทั่วอย่างสนุกสนาน และในไม่ช้าเธอก็พบกระดิ่งทารกซึ่งทำจากทองคำบริสุทธิ์และถูกแกะสลักอย่างประณีต

“ริคกี้ อันนี้สวยนะ ว่าไหม? ดูลายแกะสลักบนกระดิ่งนี้สิ สวยงามมากเลย ทุกวันนี้วัยรุ่นมักไม่นิยมทองและชอบทองคำขาวหรือเพชรมากกว่า แต่ฉันไม่เห็นด้วย ประการแรก ทองคำมีการรับประกันถาวรต่อการลดค่าของเงิน ประการที่สอง สิ่งที่เป็นสีทองและแวววาวดูสวยงามเสมอ ฮ่าฮ่า…”