บทที่ 585 เผชิญหน้ากับพนักงานออฟฟิศตัวร้าย

ทิฟฟานี่ทนไม่ได้อีกต่อไป เธอดึงมาร์กตาของเธอออก “เร็วสิ พูดดังกว่านี้หน่อย ฉันไม่ได้ยินเธอเลย ฉันแค่ถือกระเป๋าที่ราคาแพงกว่า 10,000$ ใช่ไหม? นั่นมันทำให้ เธอพอจะมีสิทธิ์มาพูดถึงฉันมากกว่าครึ่งค่อนวันจากความอิจฉาริษยาเหรอฮะ? เงินเดือนของเธออาจจะไม่เยอะแต่เธอคงมีปัญญาซื้อได้ ถ้าเธอเก็บเงินสักสองปี ใช่ไหม? ไม่จำเป็นต้องอิจฉาเลย อย่างไรก็ตามแต่ ฉันซื้อกระเป๋านี้ด้วยเงินของฉันเอง ไม่ใช่ของขวัญจากผู้ชายคนไหนทั้งนั้น ฉันมีกระเป๋ากองใหญ่ที่ฉันซื้อมาเมื่อสองสามปีที่แล้ว โดยสรุป กระเป๋าพวกนั้น ราคาพอ ๆ กับเงินเดือนดี ๆ ของเธอสักสองสามปีเลย อิจฉาไปก็ไม่เกิดประโยชน์ หยุดซะเถอะ แล้วอีกอย่าง ฉันจะไปเดินเอกสารให้เธอได้ยังไงถ้าฉันเหนื่อยเกินไป?”

เฮเรียตต้าพูดอย่างดูหมิ่น “เนื่องจากครอบครัวของเธอรวยมาก ทำไมไม่อยู่บ้านแล้วหาอะไรสนุกทำในชีวิตอันหรูหราของเธอล่ะ? ทำไมต้องมาเดินเอกสารด้วย? เธอยังไม่สามารถ ทำธุระของเธอได้ถูกต้องเลย นี่เธอกำลังหางานให้พวกเราเพิ่มหรือไง?”

โลกเล็ก ๆ ของทิฟฟานี่ใกล้จะระเบิดแล้ว เธอมาที่นี่เพื่อทำงานเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์ ไม่ใช่เด็กส่งเอกสาร มันแย่มากที่พวกนั้นสั่งเธอตลอดเวลา แต่ตอนนี้พวกเธอบ่นที่ทิฟฟานี่ทำงานของเธอออกมากมาไม่ดีพอด้วย เธอเห็นด้วยกับแจ็คสันที่ควรรอสักหนึ่งสัปดาห์ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะทนไม่ได้ไปมากกว่าสองวันแล้ว “เฮเรียตต้า แม้แต่หมามันยังแสดงความกตัญญูต่อเจ้านาย ฉันจำได้ว่าส่วนใหญ่ฉันก็รับคำสั่งมาจากเธอทั้งนั้น จะมีแค่ครั้งเดียวที่ฉันปฏิเสธไป นั่นมันทำให้เธอมีสิทธิ์มาแว้งกัดฉันทีหลังได้เหรอ? ดูเหมือนว่าเธอนี่มันเป็นนังตัวร้ายจริง ๆ เธอจะมานิสัยเสียไม่ได้ ฉันหมายถึง เธอคงทนกับกับนิสัยของเธอเองไม่ได้หรอก ทั้งตะโกนและบ่นออกมาอย่างนั้นตลอด”