บทที่ 559 หมดหนทางและสิ้นหวัง

นายาอุ้มเด็กขึ้นในอ้อมแขนของเธอโดยอัตโนมัติ “ไม่เป็นไร ฉันจะให้คนทำเครื่องดื่มให้คุณ ฉันจะอุ้มลูกของคุณสักครู่เพื่อให้คุณได้พักผ่อน การเป็นคุณแม่วัยสาวไม่ใช่เรื่องง่ายเลย พ่อเขาอยู่ที่ไหนเหรอ?”

จอร์จิน่าเหลือบมองทิฟฟานี่ “พ่อของเขา… ไม่ต้องการเราแล้ว”

นายาไม่ได้คาดคิดว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้เลย เธอไม่ได้ถามอะไรต่อและรู้สึกผิดเล็กน้อย “ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรถามเลย”

ทารกกำลังกรีดร้องอย่างสุดเสียง แม้แต่แจ็คสันและแอเรียนที่อยู่ในครัวก็ได้ยินเสียงร้องของเขา เมื่อถึงจุดนี้ การได้ยินเสียงร้องของเด็กก็เพียงพอที่จะทำให้แจ็คสันสติขาดผึง แอเรียนโผล่หัวออกไปดูด้วยความสงสัย ใจเธอเต้นแรงเมื่อเห็นจอร์จินา เมื่อเธอสังเกตเห็นว่าจอร์จินาจ้องมองทิฟฟานี่อย่างแน่วแน่ ความสงสัยของเธอก็ได้รับการยืนยัน

เธอหลบกลับเข้าไปในห้องครัวและดึงที่มุมเสื้อของแจ็คสัน “คุณออกไปดูดีกว่า ฉันคิดว่ามีผู้หญิงที่มีลูกกำลังมองหาคุณ…”

แจ็คสันตัวแข็งทื่อ “หยุดล้อเล่นน่า… ผมไม่อาจรับมือกับอาการหัวใจวายอีกครั้งได้”

แอเรียนกลัวมากกว่าเขา “คุณคิดว่าฉันแค่พยายามทำให้คุณกลัวจริง ๆ เหรอ? สัญชาตญาณของฉันไม่เคยผิด แม้ว่าฉันไม่เคยพบผู้หญิงคนนั้น... คุณควรจะออกไปดู ถ้าเป็นเธอจริง ๆ ทิฟฟ์จะรู้เมื่อเธอเริ่มโวยวาย คุณควรจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้!”

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แจ็คสันก็ดึงผ้ากันเปื้อนออกแล้วเดินออกไป เขาสแกนห้องและจ้องไปที่จอร์จินา ความโกรธก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา ผู้หญิงคนนี้กล้ามากที่จะมาถึงที่นี่!

จอร์จินาก็สังเกตเห็นเขาเช่นกัน เธอดูเฉยเมย เธอไม่ได้แสดงสัญญาณว่าจะโวยวาย แต่เธอก็ไม่แสดงเจตนาที่จะจากไปเช่นกัน