ตอนที่ 454
บทที่ 455 เป็นไงเป็นกัน
22 ตุลาคม 2569
เมื่อมาถึงเมืองใหม่ แอเรียนและทิฟฟานี่ใช้เวลาครึ่งวันในการหาที่พัก จากนั้นพวกเขาใช้เวลาครึ่งหลังในการตกแต่งบ้านหลังเล็ก ๆ ลของพวกเขา เมื่อทั้งคู่ล้มลงเตียงจากความอ่อนล้าที่เพิ่งจัดใหม่ พวกเขาก็ยิ้มด้วยความพึงพอใจ แอเรียนหันศีรษะไปด้านข้างพลางมองดูทิฟฟานี่และถามว่า “เธอโอเคจริง ๆ ใช่ไหมที่ต้องปล่อยให้แม่ของเธออยู่คนเดียวตามลำพัง?”
ทิฟฟานี่หยุดครุ่นคิดและพูดว่า “ฉันกังวลนิดหน่อย แต่ตราบใดที่เรายังติดต่อกันอยู่ก็ไม่เป็นไร เราย้ายมาค่อนข้างไกลในเมืองที่ไม่ใหญ่หรือเล็กเกินไป แม่คงจะไม่สนใจที่จะมาเยี่ยมฉัน ฉันบอกเธอว่าฉันมาที่นี่เพื่อเริ่มต้นธุรกิจและต้องการเดินทางไปทั่วโลก เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ในทางกลับกัน เธอ… เธอคิดว่ามาร์คจะส่งคนมาคอยดูเธอไหม?”
เมื่อเธอพูดถึงเรื่องนี้แล้วแอเรียนเชื่อว่ามันเป็นไปได้สูงเพราะมาร์คดูสงบเกินไปตอนที่เธอจากมา บางทีเขาไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยเธอตั้งแต่แรกจริง ๆ เช่นเดียวกับที่เขาเคยทำมาก่อน เขาปล่อยเธอและอนุญาตให้เธอเป็นอิสระเป็นเวลาหนึ่งปีครึ่ง… แต่เธอไม่ได้สนใจพอที่จะสืบสิ่งนี้