หลังจากคุณนาธาเนียลจากไปเอริกก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้และคลายเน็คไท “ตอนนี้ผมไม่เหลืออะไรเลย ชายชราคนนั้นอนุญาตให้ผมนำผลกำไรที่ได้รับระหว่างการบริหารงานที่นี้ไปเพื่อโน้มน้าวให้ผมถอย นี่ถือเป็นค่าธรรมเนียมสำหรับความพยายามของผม อย่างไรก็ตาม ผมไม่สามารถนำเงินทุนของบริษัทออกมาได้แม้แต่สตางค์เดียว แต่ไม่เป็นไร ผมสามารถใช้เงินจำนวนเล็กน้อยนั้นเป็นทุนในการเริ่มต้นบริษัทใหม่เล็ก ๆ และเริ่มต้นใหม่ได้ ผมปฏิเสธจะตายด้วยน้ำมือของครอบครัวนาธาเนียล!”
แอเรียนถอนหายใจ “ฉันไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นในครอบครัวของคุณและฉันไม่ควรข้ามไปที่ข้อสรุปใด ๆ อย่างไรก็ตาม จากการสังเกตของฉัน พวกเขาล้ำเส้นไปแล้ว เป็นความคิดที่ดีที่คุณจะออกมาและลงมือด้วยตนเอง อย่างน้อยคุณก็ไม่ต้องฟังพ่อคุณอีกต่อไป เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะทำให้คุณมอบบริษัทของตัวเองให้พี่น้องของคุณด้วยซ้ำ”
เอริกยิ้มอย่างขมขื่น “เขาสามารถทำอะไรแบบนั้นได้จริง ๆ เขาอาจจะใช้คำพูดว่าเขาเป็นคนให้ชีวิตผม ดังนั้นเขาจึงต้องการให้ผมตอบแทนเขา แค่คิดก็ทำให้ผมกลัวแล้ว รู้ไหมทำไมเขาถึงเกลียดผมมาก? เป็นเพราะแม่ของผมมีชู้เธอจึงฆ่าตัวตายก่อนที่เขาจะลงโทษเธอ ด้วยเหตุนี้เขาจึงระบายความเกลียดชังทั้งหมดที่ผม ทุกสิ่งที่ผมทำจะขัดใจเขา ผมเป็นคนเดียวในบรรดาพี่น้องของผมที่มีหน้ามีตาดีกว่าเพื่อน แต่เขากลับเกลียดผมมากที่สุด เป็นเพราะผมหน้าเหมือนแม่ มันไม่ไร้สาระไปหน่อยเหรอ?”
แอเรียนเม้มริมฝีปากของเธอ “ฉันคิดว่าเขาเป็นคนโรคจิต ฉันหวังว่าเขาจะไม่เสียใจกับเรื่องนี้อีกในอนาคต หากคุณต้องการเริ่มต้นธุรกิจของตัวเองฉันไม่รังเกียจที่จะเป็นพนักงานคนแรกของคุณ คุณก็รู้ว่าเงินไม่ใช่สิ่งที่สำคัญสำหรับฉัน”
เอริกเหลือบมองไปที่ทางเข้าประตูและลดเสียงลงขณะที่เขาพูดว่า “ลิลลี่ หัวหน้าแผนกถูกส่งมาที่ไกลด์โดยชายชราของผม ผมรู้เรื่องนี้มานานแล้วจึงคุยกับเธอ ตอนนี้เธอทำงานให้ผมแล้ว ไม่อย่างนั้นชายชราของผมคงรู้เรื่องมิตรภาพของผมกับมาร์คนานแล้ว ผมเดาว่าถ้าชายชรารู้เขาคงจะยับยั้งตัวเองและใช้ผมสร้างความสัมพันธ์กับมาร์ค เขาคงจะเสียใจที่เขาไม่ได้ปฏิบัติตนกับคุณให้ดีกว่านี้ ผมค่อนข้างมั่นใจว่าเขาจะมีสิ่งที่ต้องพิจารณาเมื่อกลับถึงบ้าน อย่างไรก็ตามผมไม่สนใจหรอก"