บทที่ 1257 ซิลแวงชวนแอเรียนไปทานมื้อเที่ยง

เห็นได้ชัดว่าโรบินมีเรื่องที่หนักใจ เธอพูดขณะที่กัดฟันว่า “แม่ฉันโกหกด้วยการบอกว่าเธอจะยอม แต่แม่เพียงแค่ต้องการให้ฉันกลับบ้านเพื่อที่จะได้สอบถามว่าซิลแวงคือใคร เธอถึงขั้นแอบดูโทรศัพธ์ฉันตอนที่ฉันไม่ได้มองด้วย เธอค้นหาเขาในอินเทอร์เน็ตและยังพบรูปของเขาด้วย เมื่อเธอค้นเจอเรื่องอื้อฉาวกับเจสสิก้าเธอยังโทรหาเขาและต่อว่าด้วย! เธอเรียกเขาว่าไอ้แมงดาและเตือนเขาว่าให้อยู่ห่างจากฉัน… ฉันกับแม่ทะเลาะกันจนถึงเที่ยงคืน พวกเราต่างแทบจะไม่ได้นอนกันเลย ถ้าพ่อฉันไม่ได้เข้ามาห้ามเพราะเห็นว่าแม่ทำเกินไป ฉันว่าฉันคงจะไม่ได้ออกจากบ้านด้วยซ้ำ”

แอเรียนไม่สามารถรู้ได้เลยว่าความเจ็บปวดที่แม่ของโรบินได้สร้างให้โรบินจะสาหัสเพียงใด ยิ่งกว่านั้น การกระทำของแม่โรบินยังได้ทำร้ายซิลแวง ความสัมพันธ์ระหว่างโรบินและซิลแวงที่เดิมทีก็เปราะบางอยู่แล้วตอนนี้น่าจะเปราะบางยิ่งกว่าเดิมเพราะเรื่องนี้ ถึงจุดนี้มันอาจจะพังทลายไปหมดแล้วก็ได้ “ถ้าอย่างนั้นแม่เธอทำเกินไปแล้วจริง ๆ ต่อให้ไม่ชอบซิลแวงขนาดนั้นก็ไม่เห็นจำเป็นที่จะต้องทำถึงขั้นนั้นเลย”

ดวงตาของโรบินเริ่มแดง “ก็หวังว่าตอนนี้เธอจะพอใจแล้วนะ ตอนที่ฉันพยายามจะโทรหาพี่ซิลแวงเพื่อที่จะอธิบายให้เขาฟัง เขาไม่แม้แต่จะรับสายฉันด้วยซ้ำ เขาเพียงแต่ส่งข้อความกลับมาบอกฉันว่าให้เลิกติดต่อเขา ฉันรู้ว่าพี่ซิลแวงเป็นคนยังไง แต่แม่ฉันไม่รู้… เธอควบคุมทุกอย่างที่ฉันทำตั้งแต่เด็ก เธอเปรียบเทียบฉันกับเด็กคนอื่นมาเสมอและจะไม่ยอมให้ฉันออกนอกลู่นอกทางจากสิ่งที่เธอคิดว่าถูกต้อง เมื่อใดก็ตามที่ฉันทำให้เธอผิดหวัง เธอจะมองว่าฉันทำให้เธอขายหน้าและจะบ่นฉันเป็นวัน ๆ