ตอนที่ 1 หลังจากเกิดใหม่ ก็พบว่าถูกสลับตัวแต่งงาน

ในชั่วขณะที่อวี๋จืออี้ลืมตาขึ้น นางก็รู้ได้ทันทีว่าอวี๋เจียวเจียวก็เกิดใหม่เช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นยังเกิดใหม่ก่อนนางเสียอีก

ชาติก่อน เดิมทีนางแต่งให้กับจางเทียนซุ่น บุตรชายสายตรงคนรองแห่งจวนหย่งกั๋วกง

ทว่าบัดนี้ กลับได้แต่งให้กับตู้จื่อเหิง บุตรชายคนเดียวของอัครมหาเสนาบดี

จางเทียนซุ่นผู้นั้น ก่อนแต่งงานเป็นคุณชายเจ้าสำราญตัวยง เป็นแขกประจำของหอคณิกา มีสตรีรู้ใจนับไม่ถ้วน ในเรือนหลังยังมีเหล่านกน้อยนางแอ่นอีกมากมายนับไม่ถ้วน

หลังแต่งงาน เขาตัดเหล่าดอกท้อทั้งหมดเพื่ออวี๋จืออี้ ดั่งแม่น้ำกว้างสามพันลี้ตักมาดื่มเพียงขันเดียว คนทั้งสองรักใคร่กลมเกลียวดุจพิณผสานเสียง

แม้เขาจะไม่ได้สืบทอดตำแหน่งในจวนกั๋วกง แต่ก็อาศัยผลงานทางการทหารเลื่อนตำแหน่งขึ้นไปทีละขั้น จนกระทั่งในวัยสามสิบห้าปีก็ได้รับแต่งตั้งเป็นติ้งเป่ยกง

อีกหลายปีต่อมา เขาเอาชนะฮ่องเต้แคว้นต้าหลัวทางเหนือได้อย่างราบคาบ ทำให้ฮ่องเต้แคว้นต้าหลัวที่เคยหยิ่งผยองจำต้องยอมสยบต่อฮ่องเต้แคว้นต้าเซิ่ง และส่งเครื่องบรรณาการและทรัพย์สินจำนวนมากมาให้ทุกปีเพื่อแลกกับความสงบสุข

ด้วยคุณูปการอันใหญ่หลวงนี้ จึงเป็นธรรมดาที่เขาจะได้รับแต่งตั้งเป็นอ๋องติ้งเป่ย อวี๋จืออี้เองก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เช่นกัน

ส่วนอวี๋เจียวเจียวนั้นได้แต่งให้กับบุตรชายคนเดียวของอัครมหาเสนาบดีผู้มีฐานะทัดเทียมกันและได้ชื่อว่ารักนวลสงวนตัว

นางกับตู้จื่อเหิงนับเป็นสหายที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่เล็กนางก็เอาแต่วิ่งตามหลังตู้จื่อเหิง ตู้จื่อเหิงเองก็ดูแลนางเป็นอย่างดี

ผู้คนในแวดวงชนชั้นสูงของเมืองเซิ่งจิงต่างเอ่ยว่าพวกเขาเป็นคู่ที่สวรรค์สร้าง อวี๋เจียวเจียวเองก็ถือว่าการได้แต่งงานกับตู้จื่อเหิงเป็นความฝันและความภาคภูมิใจสูงสุดในชีวิต

ใครเลยจะรู้ว่า หลังแต่งงานถึงได้รู้ว่าตู้จื่อเหิงมีคนรักอยู่ในใจแล้ว และมองอวี๋เจียวเจียวเป็นเพียงน้องสาวมาโดยตลอด

เพียงแต่สตรีผู้นั้นมีฐานะต่ำต้อย ไม่เป็นที่ต้องตาของท่านอัครมหาเสนาบดีและฮูหยิน

เพื่อให้บุตรชายคนเดียวสงบใจลง จวนอัครมหาเสนาบดีจึงได้ทาบทามอวี๋เจียวเจียว บุตรสาวสายตรงจากจวนเจ้ากรมคลัง ซึ่งเปรียบเสมือนแสงจันทร์นวลผ่องในอุดมคติ

ตลอดชีวิตของอวี๋เจียวเจียวล้วนเป็นการต่อสู้กับสตรีผู้นั้น

เมื่อครั้งที่ท่านอัครมหาเสนาบดีและฮูหยินยังมีชีวิตอยู่และคอยหนุนหลังนาง นางจึงหาเรื่องสตรีผู้นั้นอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใด

ต่อมา ฮูหยินอัครมหาเสนาบดีและท่านอัครมหาเสนาบดีเฒ่าต่างทยอยจากไป คุณชายตู้ก็อาศัยความสามารถของตนเองก้าวขึ้นเป็นอัครมหาเสนาบดีคนใหม่ กุมอำนาจใหญ่ไว้ในมือ สิ่งแรกที่เขาทำก็คือการหย่าขาดกับอวี๋เจียวเจียว

อวี๋เจียวเจียวมีนิสัยหยิ่งทะนงมาแต่เล็ก ไม่อาจทนรับความสะเทือนใจเช่นนี้ได้ จึงได้ลอบหลบหนีการคุ้มกันอย่างแน่นหนาของจวนอัครมหาเสนาบดี โดยหมายจะสังหารสตรีผู้นั้น

สุดท้ายก็ถูกองครักษ์ของจวนอัครมหาเสนาบดีรุมฟันจนตาย

มิหนำซ้ำยังถูกตราหน้าว่าเป็นบ้าเสียสติและเป็นฆาตกร

ชาติก่อน ตอนที่อวี๋จืออี้ทราบเรื่องนี้ นางกำลังอยู่ระหว่างเดินทางไปยังที่ดินศักดินาของจางเทียนซุ่น

ไม่คาดคิดว่าจะประสบพบเจอกับแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวแยกออกจากกันใต้ฝ่าเท้านาง...

นางยังไม่ทันได้เปล่งเสียงอุทานใดๆ ออกมา ก็ถูกรอยแยกขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันกลืนกิน แล้วสิ้นใจไปในที่สุด

นางไม่คิดว่าตนเองจะสามารถเกิดใหม่ได้

ยิ่งไม่คิดไปกว่านั้นคืออวี๋เจียวเจียวเกิดใหม่ก่อนนาง ทั้งยังไม่รู้ว่าใช้วิธีใดทำให้จางเทียนซุ่นมาสู่ขอตน

สามเดือนก่อน อวี๋เจียวเจียวก็ได้แต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ เข้าสู่จวนหย่งกั๋วกง

สองวันก่อน อวี๋จืออี้ก็ได้แต่งให้กับตู้จื่อเหิง บุตรชายคนเดียวของอัครมหาเสนาบดี

อวี๋จืออี้มองแสงแดดสดใสนอกหน้าต่าง ริมฝีปากแย้มรอยยิ้มไม่ใส่ใจ

อีกไม่นานอวี๋เจียวเจียวก็จะได้รู้ ว่าเกียรติยศ ความมั่นคง และความสุข ไม่ใช่สิ่งที่แย่งชิงมาได้

จางเทียนซุ่นผู้นั้น ก่อนแต่งงานเป็นเพียงทายาทรุ่นสองที่ไร้ประโยชน์ หลังแต่งงานถึงค่อยเริ่มแสดงความสามารถ ไม่ใช่เพราะเขาชอบเก็บคมซ่อนประกาย แต่เป็นเพราะโดยเนื้อแท้แล้วเขาคือพวกไร้ประโยชน์ต่างหาก

ความจริงมันโหดร้ายเช่นนี้เอง

คนที่สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่เหล่านั้นอย่างแท้จริง คือนางอวี๋จืออี้!

จางเทียนซุ่นน่ะหรือ?

ก็เป็นแค่หุ่นเชิดตัวหนึ่งเท่านั้น

จื่อยวนผลักประตูเข้ามา “คุณหนูเจ้าคะ ฮูหยินอู่อันโหวขอเข้าพบเจ้าค่ะ”

อวี๋จืออี้หยิบปิ่นปักผมที่ดูเรียบง่ายแต่หรูหราขึ้นมาปักเอียงๆ ที่จอนผมอย่างไม่ใส่ใจนัก “ให้นางมาที่จวนอัครมหาเสนาบดีเถิด”

จื่อยวนขานรับ “เจ้าค่ะ” แต่กลับไม่ได้จากไปทันที

นางมีท่าทีอ้ำๆ อึ้งๆ