ที่นางเล่าสุดท้ายทำให้คนที่ท่าทางไม่เข้าใจอย่างสวี่ห้าวและอี้เซิงพยายามฝืนฟังให้เข้าใจแต่อี้เซิงยังทนไหวจึงถาม“งั้นพี่สาวเจ้ารู้หรือไม่ว่าคนตระกูลไหนจะมา?”
หลินซีนเยียนคิดเล็กน้อยพูดว่า“ข้าคิดว่าทั้งสามตระกูลจะมาแต่ที่สามารถช่วยแคว้นหมันได้น่าจะมีเพียงตระกูลเดียวถ้าข้าเดาไม่ผิดน่าจะเป็นตระกูลหนานหลิงเพราะว่าอำนาจพวกเขาใกล้กับที่นี่มากที่สุดหลิงฮ่าวกำเริบเสิบสานที่แคว้นหมันได้น่าจะเป็นความสัมพันธ์สนับสนุนเบื้องหลังของราชวงศ์”
“พี่สาวข้าว่าที่เจ้าพูดมีเหตุผลดีทีเดียว”อี้เซิงยกนิ้วโป้งให้หลินซีนเยียนกวนจนนางหัวเราะฮ่าๆ
“ที่จริงเพียงแค่ยกความสัมพันธ์เบื้องหลังขึ้นมาเดาได้ไม่ยากรอให้อี้เซิงโตแล้วเจ้าจะวิเคราะห์สถานการณ์ได้มากกว่าข้าแน่นอน“หลินซีนเยียนพูดด้วยความประทับใจ
อี้เซิงพยักหน้า“อื้มข้าเรียนรู้ได้ดีแค่มีพี่สาวการตายของหลิงฮ่าวกับเจ้ามีความเกี่ยวสัมพันธ์กันมากงั้นถึงแม้ตระกูลหลิงจะมาแล้วก็น่าจะกลายเป็นพันธมิตรกับเจ้า”
“เรื่องนี้มีความสัมพันธ์อะไร?”ดูเหมือนหลินซีนเยียนขึ้นถึงเรื่องนี้นิดหน่อยจึงอธิบายอย่างไม่ลนลาน“เมื่อกี้ข้าไม่ไบอกหรือนอกจากสองตระกูลนี้จะมาเมื่อตระกูลหลิงอยากคุ้มครองอำนาจของราชวงศ์แคว้นหมันเช่นนั้นจะทำลายอีกสองตระกูลข้าเป็นพันธมิตรกับอีกสองตระกูลนั้นมันก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ?”
สวี่ห้าวและอี้เซิงฟังจนนับถือชื่นชม
“แม่นางเป็นจูเก๋อในร่างหญิงจริงๆ”แม้แต่สวี่ห้าวยังอดไม่ได้ยกนิ้วโป้งให้นาง
หลินซีนเยียนแค่ยิ้มท่าทางอ่อนโยนไม่มีท่าทีอิ่มอกอิ่มใจเพราะการวิเคราะห์ของตัวเองแม้แต่นิดเดียว
ระหว่างที่สองสามคนนั้นคุยกันรถม้าค่อยๆหยุดลงด้านหน้ารถม้ามีคนตะโกนไปถึงพระราชวังหย่งเหอ
ไม่นานโจว่เฉิงเดินเข้ามาด้านหน้ารถม้าด้วยตัวเองพูดกับคนในรถม้าว่า“พระราชนัดดาอี้เซิงหลังจากนี้พระองค์ทรงปทอดพระเนตรเสด็จอาฮ่องเต้เถิดพ่ะย่ะค่ะ”
สวี่ห้าวกระโดดลงจากรถม้าก่อนหลังจากนั้นประคองอี้เซิงกับหลินซีนเยียนลงมาสามคนยืนอยู่หน้ารถม้าถึงจะเห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
แค่มองออกไปทั้งหมดเป็นหัวคนแน่นขนัดบนพระราชวังหย่งเหอถุกล้อมรอบจนเบียดเสียดเยียดยัดใบหน้าทหารทุกคนล้วนปิติยินดีที่ชนะจนได้รับชัยชนะครั้งสุดท้าย