บทที่ 526 เสี่ยวหง ลงมือ

สีหน้าเสี่ยวหงเปลี่ยนไปเป็นไม่น่าดู ไร้ซึ่งสีเลือด สองตาแดงก่ำ ดูแล้วจะฆ่าคน!

ในที่สุดเธอยกมือขึ้นพูดกับเทียนขุยที่อยู่ด้านข้างว่า “เจ้าวัวรอง ลงมือเลย ฆ่าคนพวกนี้ซะ! ที่นี่ไม่มีอะไรดีสักอย่าง พวกเขาล้วนแล้วแต่รังแกฉัน!”

คำสั่งออกมา เทียนขุยก้าวเท้าขึ้นหน้า เขาพึ่งก้าวออกมาได้ก้าวเดียว ก็ทำพื้นที่เหยียบย่ำยุบลงเป็นหลุมใหญ่ จากนั้นเขาคำรามออกมา ราวกับสัตว์ป่าดุร้ายตัวหนึ่ง!

พอเห็นอย่างนั้นหยางจิ่งเซียนรีบถาม “เสี่ยวหง อย่าดื้อดึงอีกเลย บอกผมมาสิว่าหนูต้องการอะไร? จะให้ผมชดเชยให้ยังไง?”

เสี่ยวหงเงยหน้าขึ้นมาหรี่ตามองหยางจิ่งเซียน พูดด้วยสีหน้าเย่อหยิ่งว่า “ฉันจะเป็นเจ้าตระกูลตระกูลหยาง! ฉันต้องการทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลหยางมาชดเชยให้ คุณจะยอมให้ฉันไหม?”

สีหน้าหยางจิ่งเซียนเปลี่ยนทันที เขายังไม่ทันพูดอะไร ลูกชายเขาหลายคนทนไมไหวโพล่งขึ้นมาสักก่อน “เธอนี่มันหน้าหนาฝันกลางวันซะจริงนะ! เมื่อไหร่กันที่ตระกูลหยางเราต้องให้ผู้หญิงคนหนึ่งมาจัดการหะ” เสี่ยวหงไม่ร้อนใจ ได้แต่ยิ้มน้อยๆพลางว่า “ดังนั้นถึงบอกไงว่า ฉันจะฆ่าพวกคุณทุกคนเลย! ขอเพียงฆ่าพวกคุณตายหมดแล้ว ฉันก็รับช่วงต่อธุรกิจได้อย่างราบรื่นสมเหตุสมผล และขึ้นเป็นเจ้าตระกูลได้เลยด้วย”

“พูดจาโอหังไม่มีสัมมาคารวะเลย!” หนึ่งในนั้นเป็นผู้ชายวัยกลางคนสีหน้าคร่ำเครียดเดินออกมา เขาสะบัดแขนเสื้อแรงพลางว่า “อยากมากร่างที่ตระกูลหยางเรา ต้องดูก่อนว่า ฉันเจ้าสามหยางยอมไหม!”

นี่คือเจ้าสามหยาง เป็นทหารมาก่อน เขาเป็นคนที่เป็นทหารนานที่สุด เป็นมาห้าปี นอกจากนี้แล้วเขายังเรียนวิทยายุทธ์ไม่น้อย สำหรับตระกูลหยางแล้ว เขาต่อสู้เก่งที่สุด

“งั้นหรอ?” เสี่ยวหงยกมือขึ้นสกัดกั้นเทียนขุยที่เตรียมพุ่งเข้าไปโจมตี จากนั้นทำพูดอย่างไม่ได้ตั้งใจว่า “รับมือขยะอย่างแกน่ะ แค่ฉันก็พอแล้ว แกไม่คู่ควรให้เจ้าวัวรองของฉันลงมือหรอก!”

เจ้าสามหยางแค่นเสียงหึ ตะคอกออกมาว่า “ฉันจะดูสิว่านางมารอย่างเธอจะมีฝีมือสักแค่ไหน!” พูดจบ เขาก็เข้าไปโจมตีเสี่ยวหงก่อนเลย เสี่ยวหงยืนนิ่งไม่ขยับ และเผยท่าทีเยาะหยันออกมา พอเห็นอย่างนี้ เจ้าสามหยางยิ่งทนไม่ได้ กำหมัดแน่นและชกเข้าไปที่หน้าเสี่ยวหงอย่างแรง

เสี่ยวหงกลับยกมือขึ้นอย่างเชื่องช้า ดูไม่ตั้งใจแต่กลับคว้าข้อมือเจ้าสามหยางเข้าได้อย่างแม่นยำ สีหน้าเจ้าสามหยางเปลี่ยนทันที เขาพยายามดึงข้อมือกลับ เสี่ยวหงปล่อยมือเขา จากนั้นยกมือขึ้นแทงเข้าที่หน้าอกเจ้าสามหยางทันที ปลายนิ้วมือเธอแหลมคมราวปลายกระบี่คม แทงเข้ามาดื้อๆ