บทที่ 398 ปฏิเสธการรักษาของไป๋ชิงหลิง

ไป๋ชิงหลิงยัดปิ่นหยกใส่มือของหลวนอี๋ต่อหน้าเขาและพูดว่า “ในเมื่อข้าตัดสินใจมอบปิ่นหยกให้องค์หญิงเป็นของขวัญก่อนอภิเษกสมรส ดังนั้นปิ่นหยกนี้จึงเป็นของน้องสาวเจ้า และเจ้าที่เกิดเป็นชาย เจ้าคงไม่คิดจะแย่งของขวัญก่อนอภิเษกสมรสของน้องสาวหรอกใช่ไหม ”

“ข้า……”อ๋องเฉินถูกดักไว้จนพูดอะไรไม่ออก

หลวนอี๋เห็นแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นมาก

เป็นเวลานานแล้วที่นางไม่เห็นพี่แปดดูน่ารังเกียจแบบนี้

ฮองเฮาอู่ก็อ้าปากกว้างด้วยความตกใจ เพราะคำพูดของไป๋ชิงหลิง

อ๋องเฉินตกตะลึงเป็นเวลานาน ไม่สามารถหาคำพูดมาโต้ตอบได้

ไป๋ชิงหลิงก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีคำพูดดี ๆ อะไรออกมาจากปากของเขา นางรู้สึกผิดหวังกับอ๋องเฉินมากมานานแล้ว ไม่ นางไม่เคยคาดหวังอะไรจากอ๋องเฉินเลย

นางลูบเท้าของอ๋องเฉินอย่างลวก ๆ “น้องสาวแปดก็เป็นหมอหญิงเช่นกัน และพวกเขาก็เก่งด้านหมอกระดูกและข้อทั่วไป เท้าของน้องแปดดูเหมือนจะยังไม่ฟื้นตัวเลย พระชายาของเจ้าดูแลเจ้าจริงหรือ？”

เอ่อ……

อ๋องเฉินมองลงไปที่เท้าที่บาดเจ็บของตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ฮองเฮาอู่และหลวนอี๋ก็เปลี่ยนจากเรื่องปิ่นหยก หันไปยังเท้าที่บาดเจ็บของอ๋องเฉิน

ดวงตาของหรงเยี่ยเคร่งขรึมลง เขากวาดมองขาที่บาดเจ็บของอ๋องเฉินอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “เมื่อขาของข้าได้รับบาดเจ็บ เจาเสวี่ยดูแลข้าทุกย่างก้าว พระชายาของเจ้าอ่อนโยน และเข้าใจเข้าใจ แล้วเหตุใดอาการบาดเจ็บที่เท้าเพียงเล็กน้อยนี้ถึงรักษาไม่ดี”

“ไม่ใช่……” อ๋องเฉินกระวนกระวาย และพูดปกป้องเสิ่นโหรวเม่ย “เม่ยเอ๋อร์แช่เท้าให้ข้าทุกวัน”

“แล้วทำไมเท้ายังเดินกะเผลกอยู่” ฮองเฮาอู่ถามอย่างกระวนกระวายใจ จากนั้นหันไปมองไป๋ชิงหลิง พี่สะใภ้เจ็ดของเจ้าอยู่ที่นี่พอดี ให้นางดูอาการบาดเจ็บที่เท้าของเจ้า”

“ไม่ต้อง” อ๋องเฉินต่อต้านไป๋ชิงหลิงมาก และปฏิเสธทันที

อ๋องหรงหันศีรษะไปพูดกับฮองเฮาอู่ว่า “เสด็จแม่ ท่านเรียกหมอหลวงจ้าวมาได้”

ไป๋ชิงหลิงเห็นชอบกับคำพูดของหรงเยี่ยเป็นอย่างมาก และกล่าวว่า “หมอหลวงเจ้าเพิ่งเรียนรู้เทคนิคใหม่เกี่ยวกับศัลยกรรมกระดูกที่โรงหมอฮุ่ยหมิน สามารถให้หมอหลวงจ้าวตรวจดูให้น้องแปดได้”

“เช่นนั้นก็รีบไปเชิญหมอหลวงเจ้ามา”

“เสด็จแม่ ข้าไม่เป็นไร……”อ๋องเฉินหยุด