“จะมาบอกฉันทำไม? เด็กสาวอย่างเธอคงไม่ได้หลงชอบฉิวฉิวเข้าหรอกนะ? พวกเธอสองคนทำแบบนั้นไม่ได้ รีบๆเลิกยุ่งกันซะ” พ่อฉิวฉิวไม่ยอมรับว่าหลังจากที่ได้ฟังไป๋จิ่นพูด ความคิดที่มีต่อฉิวฉิวก็เริ่มเปลี่ยนไป
เขาคิดมาตลอดว่าฉิวฉิวไม่ใช่คนปกติ เป็นเด็กที่บกพร่องทางด้านร่างกายและความคิดผิดเพี้ยน
นึกไม่ถึงว่าฉิวฉิวจะไปสร้างกิจการเล็กๆของตัวเองโดยที่ไม่ได้ขอเงินทางบ้านเลยแม้แต่น้อย ถึงขนาดที่ว่าพ่อฉิวฉิวไม่ส่งเสียค่าเทอมให้ฉิวฉิวสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เพราะหวังอยากให้ฉิวฉิวหายจากอาการเบี่ยงเบนทางเพศ อยากบังคับให้ฉิวฉิวกลับไปเป็นผู้หญิงเหมือนเดิม
ไม่คิดว่าไม่เพียงแต่ฉิวฉิวจะไปทำงานเก็บเงินส่งตัวเองเรียน ยังทำธุรกิจไปได้สวยขนาดนี้
บรรดาลูกๆของเถ้าแก่เหมืองถ่านหินที่เพิ่งเป็นเศรษฐีใหม่ที่อยู่รอบตัวพ่อฉิวฉิว ไม่มีสักคนเดียวที่ทำตัวดี ถึงคนรวยพวกนั้นจะมีลูกชายเยอะ แต่ลูกๆส่วนใหญ่รู้จักแต่เรื่องใช้เงิน วันๆไม่ทำอะไร เศรษฐีใหม่เมื่อเทียบกับตระกูลร่ำรวยเก่าแก่อย่างตระกูลอวี๋แล้วยังห่างชั้นกันเยอะ สิ่งที่เห็นได้ชัดที่สุดก็คือเรื่องการอบรมสั่งสอน รุ่นลูกของพวกเศรษฐีใหม่หาเด็กเก่งๆเอาการเอางานแบบฉิวฉิวได้ยาก
แต่น่าเสียดายที่ฉิวฉิวเป็นลูกสาว
ทำไมต้องเป็นลูกสาวด้วยนะ
ถ้าเป็นลูกชาย ถ้าเป็นลูกชายสร้างกิจการด้วยตัวเอง พ่อฉิวฉิวคิดว่าเขาคงยกเอาเรื่องนี้ไปอวดกับเพื่อนๆในวงการได้ตลอดชีวิต
“หนูกับฉิวฉิวยังเป็นแค่เพื่อนกันค่ะ แต่ในอนาคตหนูไม่รับประกันว่าจะไม่ชอบเขาได้ไหม เพราะเขาเก่งขนาดนี้—” ว้าย พูดออกไปแล้ว!
ไป๋จิ่นหน้าแดง
อ๊าๆๆๆ พูดออกไปแล้วอ้ะ!
แถมยังพูดต่อหน้าพ่อฉิวฉิวด้วย!
ความในใจพวกนี้เธอเก็บมาตั้งนาน ทำไมอยู่ๆก็พูดออกไปในเวลาแบบนี้นะ?
ไป๋จิ่นหันไปมองฉิวฉิวอย่างระมัดระวังแล้วก็พบว่าเขาไม่ได้แสดงสีหน้าไม่พอใจ แต่กลับดูชอบอกชอบใจเสียด้วยซ้ำ ทั้งสองคนส่งสายตาหวานๆหากัน—มองข้ามพ่อฉิวฉิวที่อยู่ตรงนั้น
ฟู่กุ้ยค่อยๆเข็นตัวเองออกจากตรงนั้นเพื่อไปหาหลิวเหมย ไม่ได้การ เขาต้องหลบ อยู่ๆก็มีซีนหวานมาฆ่าคนอื่นเสียอย่างนั้น!
“พวกแก พวกแก พวกแก!!! ฉันไม่มีทางยอมรับ!!!” พ่อฉิวฉิวสะเทือนใจหนัก ความรักแบบผิดเพศเกิดขึ้นแค่ตรงปลายจมูกของเขา มันน่าภูมิใจตรงไหน!
“ลุงไม่ต้องมายอมรับ อยู่นิ่งๆไปน่ะดีที่สุด—ไป๋จิ่น กลับไปพวกเราค่อยคุยกัน” ฉิวฉิวส่งสายตาหวานๆไปเต็มที่ รู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที
“โอเค!” ไป๋จิ่นพยักหน้าหงึกๆ