บทที่ 1347 มำหำจิตแพทย์เสี่ยวเฉียง

ถึงจะไม่เห็นเงำคน แต่น้ำเสียงกวนโอ๊ยแบบนี้แค่ได้ยิน เจิ้งซวี่ก็รู้แล้วว่ำใคร มันก็คือไอ้เล็กคู่ปรับตั้งแต่เด็กของเขำไม่ใช่ เหรอ?

พอเจิ้งซวี่เดินไปในห้องน้ำกลับไม่พบใครอยู่ในนั้น ตรง ตำแหน่งช่องระบำยลมมีตะแกรงหำยไปหนึ่งช่อง เจิ้งซวี่ตะโกน ใส่เพดำนด้วยควำมโมโห

“ไอ้เล็ก ไอ้คนไร้ศีลธรรม! ดึกๆ ดื่นๆ ไม่รู้จักหลับจักนอน แอบมุดมำห้องคนอื่น เกิดปีหนูหรือไงวะ?!”

แต่ทว่ำ มีเงำของอวี๋หมิงหลำงที่ไหนกัน เขำมำเอำคืนแทน เมียได้จังหวะพอดี ยั่วโมโหเจิ้งซวี่เสร็จก็รีบถอยสิ!

เจิ้งซวี่คิดในใจ สองผัวเมียคู่นี้จงใจมำก่อกวนชัดๆ กว่ำเขำ จะสำรภำพควำมในใจได้ไม่ใช่เรื่องง่ำย แต่พอสองคนนี้ปรำกฏ ตัวก็ป่ วนไปหมด

ใช้หัวเข่ำคิดยังรู้ว่ำไอ้เล็กตัวแสบมันมำนำนแล้ว จำกนั้นก็ รอจังหวะพูดตอนที่เขำกำลังจะเข้ำด้ำยเข้ำเข็ม!

1 1 3 5 4

โชคดีที่เจิ้งซวี่เป็นคนค่อนข้ำงจิตแข็ง ถ้ำเป็นผู้ชำยทั่วไปได้ ยินเสียงลอยมำไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยแบบนี้ได้หลอนไปตลอดชีวิตแน่!

“ดู! เพื่อนร้ำยกำจแบบนี้คบไม่ได้! คุณดูนะ ทำกันได้ขนำด นี้!”

“ถ้ำนำยไม่ว่ำประธำนเชี่ยนก่อนพี่เฉียงจะขู่นำยเหรอ? นี่ก็ เหมือนสำนวนของประเทศนำย ไม่ทำผิดก็ไม่ต้องกลัวผีมำเคำะ ประตู ใช่มะ? อีกอย่ำง แล้วศีลธรรมนำยสูงส่งเหรอ? ใส่กำงเกง แล้วกลับห้องตัวเองไปเลยไป ให้นวดยังมำทำรุ่มร่ำม”

จนวินำทีที่พี่ซวี่ถูกผลักพ้นประตูห้อง ในใจของพี่ซวี่ก็แทบ อยำกจะบ้ำ

สำเร็จเพรำะเฉินเสี่ยวเชี่ยน ล้มเหลวก็เพรำะเฉินเสี่ยวเชี่ยน!

ตอนที่เดินผ่ำนห้องเสี่ยวเชี่ยน พี่ซวี่ได้ถีบประตูด้วยควำมไม่ พอใจอย่ำงแรง ไอ้สองผัวเมียตัวแสบ ขอให้ถุงยำงพวกแกรั่วแล้ว รั่วอีก!

เสี่ยวเชี่ยนกลับไปที่ห้องก็เห็นลูกสำวยังหลับอยู่ แต่กลับไม่ เห็นแม้แต่เงำของเสี่ยวเฉียง ขณะที่เธอดูลูกอยู่นั้นก็ได้ยินเสียง ดังมำจำกด้ำนนอก ดูเหมือนจะมีคนถีบประตู จังหวะที่กำลังจะ

1 1 3 5 5

ลุกออกไปดูว่ำเรื่องอะไรเธอก็เห็นอวี๋หมิงหลำงเดินออกมำจำก ห้องน้ำ

“นำยไปไหนมำ?”

เมื่อกี้เสี่ยวเชี่ยนดูในห้องน้ำแล้วก็ไม่เห็นมีใคร

“ผมไปทวงควำมยุติธรรมแทนสวรรค์ แล้วก็ได้จัดกำรคนที่ มันว่ำร้ำยเมียผมลับหลังด้วย!”

ลูกผู้ชำยตัวจริงทำควำมดีไม่ประสงค์ออกนำม แต่มำขอคำ ชมจำกเมียก็ถือว่ำพอทำได้

เสี่ยวเฉียงเล่ำเรื่องทั้งหมดให้ฟั ง เสี่ยวเชี่ยนอยำกขำให้ น้ำตำไหล

มิน่ำล่ะ เสียงเมื่อกี้คงเต็มไปด้วยควำมแค้นสินะ หลังประตู นั่นคงเป็นผู้ชำยอวดดีที่ถูกสองผัวเมียขัดจังหวะเข้ำด้ำยเข้ำเข็ม!

เจิ้งซวี่ตกใจเสี่ยวเชี่ยนก่อน ต่อมำก็ยังถูกอวี๋หมิงหลำง ตะโกนด่ำแบบนั้น คิดๆ ดูตอนนี้คงกำลังนั่งสำปแช่งอยู่ในห้อง

เสี่ยวเชี่ยนเป็นคนขี้สงสำรสุดๆ เห็นเพื่อนหัวเสียแบบนั้น เธอย่อมเข้ำใจควำมรู้สึก เพื่อแสดงให้เห็นถึงควำมจริงใจที่มีต่อ

1 1 3 5 6

เพื่อน เธอกับอวี๋หมิงหลำงคืนนี้ก็ไม่ได้อยู่ว่ำง เสี่ยวเฉียงให้ควำม ร่วมมือเป็นอย่ำงดี ทำภำรกิจบนเตียงไปได้ครึ่งทำงก็หยุดหันไป มองทำงห้องเจิ้งซวี่ สำยตำทอดยำวไปไกล น้ำเสียงจริงจัง

“พวกเรำต้องสืบทอดเจตนำรมณ์ของผู้ใหญ่ที่ยังทำไม่ สำเร็จ ดังนั้นเมียจ๋ำ สองคนนั้นทำไม่สำเร็จ พวกเรำก็มำลองอีก สักตั้งนะ…”

วิธีสร้ำงควำมเคียดแค้นแบบนี้สะใจมำก ด้วยเหตุนี้วันต่อมำ สำยตำของเจิ้งซวี่ที่มองเสี่ยวเชี่ยนก็แทบจะมีไฟลุก

เสี่ยวเชี่ยนงง เธอจึงแอบลูบคอตอนที่ไม่มีใครสนใจ เธอ รู้สึกว่ำตัวเองก็อุตส่ำห์เมตตำแล้วนะ ถึงเสี่ยวเฉียงจะทำไปเพื่อ ยั่วโมโหเจิ้งซวี่ก็เถอะ จงใจฝำกเอำไว้หลำยรอยในจุดที่มองเห็น ได้ชัด แต่เสี่ยวเชี่ยนก็ตื่นแต่เช้ ำมำส่องกระจกแล้วเอำ เครื่องสำอำงกลบ ตัวเธอคิดว่ำมันเห็นไม่ชัดแล้ว

แต่ทำไมสำยตำที่เจิ้งซวี่มองมำมันช่ำงเต็มไปด้วยอำรมณ์ อิจฉำริษยำแบบนั้นล่ะ?