ตอนที่ 1723
บทที่ 1723
17 กันยายน 2569
ถานไถเหยี่ยนไม่รู้ว่าตำรับยาอะไร หรือความร่ำรวยอะไรทั้งสิ้น
เขาปฏิเสธ
แต่พี่สาวกลับไม่เชื่อ
ฝ่ามือที่ตบลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาก็รับไว้ทั้งหมด โดยไม่กล้าหลบ
ข้างหูเป็นเสียงด่าทอสาปแช่งอันร้ายกาจของพี่สาว
“เจ้าตัวประหลาด! ก็เป็นเพราะเจ้า ในบ้านถึงไม่สงบ!
“เจ้ายังไม่พูดความจริงอีก!
“ข้ารู้สึกว่าเจ้าดูไม่ชอบมาพากลแต่แรกแล้ว! อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ เจ้าแอบไปพบกับหญิงสาวผู้หนึ่งอยู่ตลอด กระบี่ชื่อหยวนของบรรพบุรุษ ก็เป็นเจ้าที่ขโมยไป!
“เจ้าคนเนรคุณ! เจ้าจะนำอย่างอื่นไป ข้าไม่สนใจ แต่ตำรับยาของท่านปู่ เจ้าต้องมอบให้ข้าแต่โดยดี! นั่นเกี่ยวข้องกับความเป็นอยู่ของคนในตระกูลเรา มีมัน พวกเราถึงจะมั่งคั่งร่ำรวย พวกเราถึงจะไม่อดอยาก!”
ถานไถจิ้งทำร้ายถานไถเหยี่ยนจนกระทั่งล้มลงไปนอนกับพื้น ถึงค่อย ๆ ใจเย็นลง
นางยกตัวเขาขึ้นมา
“เจ้าไม่พูดใช่หรือไม่! ข้าจะพาเจ้าไปส่งให้ท่านผู้นำตระกูลเดี๋ยวนี้!”
ถานไถเหยี่ยนที่เพิ่งหายป่วย ก็ถูกพาตัวมาที่หอบรรพบุรุษ
หอบรรพบุรุษสร้างอยู่ภายในถ้ำ อากาศเย็นมาก
ภายในจุดเทียนไขไว้มากมาย ให้ความรู้สึกวังเวงและลึกลับ
หลังจากถานไถเหยี่ยนปรับสายตาให้ชินกับแสงแล้ว ถึงได้เห็นชัดว่า มีคนผู้หนึ่งถูกตรึงอยู่บนกำแพง
นั่นคือท่านปู่!
ในวินาทีนั้น ถานไถเหยี่ยนร้องไห้โฮอย่างหนัก
ถูกพี่สาวทำร้าย เขาไม่ได้ร้องไห้
ถูกลากมาตลอดทาง เขาก็ไม่ได้ร้องไห้
แต่พอเห็นท่านปู่เต็มไปด้วยเลือดสด ๆ ผิวหนังทั่วทั้งตัวไม่เหลือสภาพดี เขากลับร้องไห้ทันที
ท่านปู่เป็นเพียงคนเดียวในบ้านที่ดีต่อเขา!
“พวกท่านปล่อยท่านปู่ข้าเดี๋ยวนี้!” ถานไถเหยี่ยนหลุดจากพันธนาการ ก็วิ่งตรงไปข้างหน้า
แต่มีคนขวางทางเขาไว้
พี่สาวบอกกับคนในตระกูลเหล่านั้น: “เจ้าเด็กตัวประหลาดนี่ต้องรู้ว่าตำรับยาอยู่ที่ใดเป็นแน่! ท่านผู้นำตระกูล หากท่านปู่ไม่ยอมพูด ก็ปล่อยเขาไปเถอะ หากต้องการจะเค้นถาม ก็เค้นถามจากเจ้าเด็กตัวประหลาดนี่เลย!”
ร่างเล็ก ๆ ของถานไถเหยี่ยนสั่นเทิ้มอย่างรุนแรง
“ปล่อยท่านปู่! พวกท่าน... พวกท่านทำร้ายข้าได้!”
เขาไม่กลัว
เพราะเขาเชื่อว่า ขอเพียงอดทนต่อความทุกข์ทรมานทั้งหมดไปได้ เขาก็จะได้พบกับพี่หญิงหยวนอีกครั้ง
พี่หญิงหยวนจะต้องปกป้องเขา และรักเขา
เขายังต้องปกป้องน้องชายอาอวี้ด้วย
ถ้าหากแม้แต่ท่านปู่ก็ยังปกป้องไม่ได้ ถ้าหาก แม้แต่ความทรมานเพียงเล็กน้อยนี้ก็ยังกลัว เขาจะเป็นพี่ชายได้อย่างไร?
ทว่า ผู้นำตระกูลไม่ปล่อยเขา และไม่ปล่อยท่านปู่เช่นกัน
พวกเขาใช้เขาเพื่อข่มขู่ท่านปู่
“ตาเฒ่า! หากไม่อยากให้หลานชายเจ้าตาย ก็ส่งตำรับยามา!”